|
| |
|
Zwrot podatku ze Szwecji |
|
|
|
Na podatek dochodowy od osób
fizycznych w Szwecji składają się podatki lokalne oraz
państwowy. Stawki podatku dochodowego lokalnego są
zróżnicowane i wahają się od 29 proc. do 35 proc.
dochodu podlegającego opodatkowaniu w skali rocznej, w
zależności do gminy. Od kwoty dochodu podlegającego
opodatkowaniu powyżej 290 tys. koron szwedzkich (SEK)
pobierane jest dodatkowo 20 proc. – 25 proc. podatku
państwowego. W Szwecji dochodem, który jest podstawą do
płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych, może
być dochód z pracy najemnej, dochód pochodzący z
samozatrudnienia oraz dochód z kapitału. Źródłem dochodu
z pracy najemnej jest wynagrodzenie za pracę, a także
zasiłki, emerytury, odprawy, nagrody, diety podróżne
oraz świadczenia niepieniężne, takie jak np.: posiłki
firmowe, użytkowanie samochodu służbowego, służbowe
mieszkania.
Większość świadczeń niepieniężnych
szacowana jest według przyjętych stawek. Ponadto każdy
płaci składkę na emeryturę w wysokości 7 proc.
Odliczenia możliwe są tylko za wydatki bezpośrednio
związane z pracą. Najbardziej popularne odliczenie
to koszty podróży z i do pracy.
Przy samozatrudnieniu do podstawy
obliczenia wysokości podatku dochodowego wliczany jest
także dochód z samozatrudnienia, który liczony jest od
dochodów netto z działalności po odliczeniu kosztów
działalności. Wszyscy, którzy mieszkają w Szwecji, są
zarejestrowani w urzędzie skarbowym, a te osoby, które
uzyskują przychody – osoby fizyczne i przedsiębiorcy –
mają konta podatkowe. Muszą oni złożyć deklaracje o
przychodach w następnym roku dochodowym. Za rok
dochodowy przyjmuje się okres od stycznia do grudnia. W
styczniu otrzymuje się wykazy z przychodami uzyskanymi w
poprzednim roku. W kwietniu otrzymuje się z urzędu
skarbowego specyfikacje wszystkich dochodów oraz
deklarację podatkową, którą należy podpisać i złożyć
najpóźniej do 2 maja. Między 15 sierpnia a 15 września
urząd skarbowy wysyła ostateczną decyzję o wysokości
podatków i wyciąg z konta.
Źródło:
GAZETA PRAWNA NR 112 (1730) 2006-06-09 > Prawo i Życie
|
|
|
|
W Szwecji
zasiłki na dzieci zwolnione z PIT
Wysokość zasiłków na dzieci w Szwecji w 2007 roku

System ulg
prorodzinnych w Szwecji ma zredukować różnice między osobami, które
zajęły się wychowaniem dzieci, a tymi, które potomstwa nie mają.
Rodzicom przysługują zasiłki na każde dziecko, aż do ukończenia 16 roku
życia, a powyżej 16 lat zasiłki edukacyjne.
RAPORT
Szwecja jest krajem, w którym obowiązuje wiele form wspierania rodzin w
procesie wychowywania dzieci. Celem prowadzonej polityki prorodzinnej
jest zredukowanie różnic finansowych między osobami, które zdecydowały
się na pozostanie w domu i wychowywanie dzieci oraz między osobami
pracującymi.
- W Szwecji rodzicom przysługują zasiłki na każde dziecko aż do
ukończenia 16 roku życia, a powyżej 16 lat zasiłki edukacyjne, jeżeli
dziecko nadal się uczy - wskazała Joanna Narkiewicz-Tarłowska, doradca
podatkowy, starszy menedżer w dziale doradztwa podatkowego
PricewaterhouseCoopers.
Jak wyjaśniła, zasiłek ten w wymiarze podstawowym wynosi 1050 koron
szwedzkich (SEK) miesięcznie (ok. 430 zł.) i jest zwolniony z
opodatkowania. Jednocześnie promuje się rodziny wielodzietne. W takich
wypadkach wypłacana jest dodatkowa kwota, która wynosi odpowiednio: przy
dwójce dzieci - 100 SEK (ok. 41 zł), przy trójce dzieci - po 354 SEK
(ok. 145 zł), na czwarte dziecko - 860 SEK (ok. 352 zł), a na piąte (i
większej liczbie) - 1050 SEK.
Jak podkreśliła Sylwia Janek, doradca podatkowy, konsultant w dziale
doradztwa podatkowego PricewaterhouseCoopers, szwedzcy rodzice mogą
liczyć na 480 dni płatnego urlopu rodzicielskiego, z czego 60 dni
przysługuje matce, 60 dni ojcu, a resztę mogą rozdysponować dowolnie
między siebie. Wynagrodzenie za okres 390 dni takiego urlopu oblicza się
na bazie dochodu będącego podstawą do obliczenia zasiłku chorobowego (80
proc. dochodu).
- Rodzice, którzy osiągają małe dochody lub nie mają ich wcale,
otrzymują wsparcie od państwa w wysokości 180 SEK za każdy dzień (ok. 41
zł). Po tym okresie rodzic może pozostać w domu z dzieckiem przez
kolejne 90 dni, otrzymując wynagrodzenie w tej samej wysokości. Dodatek
ten może być wypłacany w każdym czasie, aż do ukończenia przez dziecko 8
lat - tłumaczyła Sylwia Janek.
Dodała, że w przypadku choroby prawo szwedzkie przewiduje do 120 dni w
roku płatnej opieki nad dzieckiem. Dodatkowo młodzi rodzice są
uprawnieni do otrzymania jednorazowej kwoty dodatku pieniężnego z tytułu
narodzin dziecka. Wysokość tego dodatku zależy od ich dochodów.
- Państwo szwedzkie udziela również wsparcia finansowego rodzicom
samotnie wychowującym dzieci poprzez zapewnienie dodatków
alimentacyjnych - wyjaśniła Joanna Narkiewicz-Tarłowska.
Jak tłumaczyła, dodatek taki może być wypłacany na dziecko, którego
rodzice nie mieszkają razem. Maksymalna kwota to 1273 SEK (ok. 521 zł)
na jedno dziecko miesięcznie. Rodzic, który zobowiązany jest płacić
alimenty, a tego nie czyni, musi oddać państwu całą lub część kwoty
dodatku alimentacyjnego. Kwota ta wynika z ostatniego zeznania
podatkowego oraz liczby dzieci, na które musi łożyć pieniądze.
Według niej, polityka prorodzinna w Szwecji wspiera również rodziców
dzieci chorych i niepełnosprawnych, które wymagają specjalistycznej
opieki przez minimum sześć miesięcy lub posiadają taki stopień
niepełnosprawności, który wymaga dodatkowych nakładów finansowych (np.
ubrania, specjalna dieta). Zasiłek opiekuńczy wynosi maksymalnie w 2007
roku 8396 SEK miesięcznie (ok. 3436 zł) i może być wypłacany do czerwca
tego roku, w którym dziecko ukończy 19 lat. Później może ubiegać się o
zasiłek dla niepełnosprawnych. Co ciekawe, zasiłek opiekuńczy jest
opodatkowany, natomiast wartość zwróconych wydatków poniesionych na
dziecko niepełnosprawne już nie.
EWA MATYSZEWSKA
Źródło: GAZETA PRAWNA
Poradnik emigranta |
Obywatele
wszystkich państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego (EOG) mogą przebywać w Szwecji do 3
miesięcy bez konieczności dokonywania jakichkolwiek
formalności. Warunkiem jest możliwość utrzymania się
w oparciu o własne środki. W tym okresie można
poszukiwać pracy, korzystając także z usług
publicznych służb zatrudnienia.
Obywatele
państw EOG, w tym także obywatele nowych państw
członkowskich, mogą podejmować pracę w Szwecji na
takich samych warunkach, jak Szwedzi. Aby podjąć
pracę nie trzeba legitymować się pozwoleniem na
pobyt.
Przebywanie w Szwecji dłuższe niż 3 miesiące wymaga
uzyskania pozwolenia na pobyt. Wniosek składa się w
lokalnym biurze Urzędu ds. Migracji lub szwedzkiej
placówce dyplomatycznej lub też drogą elektroniczną
na stronie Urzędu ds. Migracji (www.migrationsverket.se).
Osoba ubiegająca się o pozwolenie na pobyt powinna
wykazać, że dysponuje stałym źródłem utrzymania na
terenie Szwecji. W przypadku pracowników będzie to
zaświadczenie o zatrudnieniu. Pozwolenie wydawane
jest generalnie na okres 5 lat lub – w przypadku
umów czasowych – na krótszy, oznaczony okres. Wraz z
pozwoleniem (wydanym na okres powyżej 1 roku)
otrzymuje się numer systemu ewidencji ludności.
Otrzymanie pozwolenia jest bezpłatne.
|
|