|
| |
| Zwrot podatku z Irlandii |
|
|
|
Rok podatkowy w
Irlandii rozpoczyna się 1 stycznia i kończy 31 grudnia.
Osoba, która jest rezydentem, zwykłym rezydentem i zamieszkałym na stałe
w Irlandii jest zobowiązana do płacenia podatków dochodowych od
wszelkich dochodów, niezależnie od źródła. Jeśli dochód nie przekracza
określonych limitów, można uzyskać całkowite zwolnienie z podatku
dochodowego.
Pracownicy płacą podatek w ramach systemu Płacisz-Jak-Zarabiasz (PAYE),
co oznacza, że pracodawca potrąca należny podatek co tydzień, co dwa
tygodnie lub co miesiąc, w zależności od tego, jak często jest wypłata.
Następnie raz w miesiącu odprowadza zaliczki pracownika na podatek
dochodowy do urzędu podatkowego.
Podatek jest płacony według stawki podstawowej 20 proc. do momentu
osiągnięcia limitu dochodów. Dochód powyżej tego progu jest opodatkowany
wyższą stawką podatkową – 42 proc. Limit stawki podstawowej to wysokość
dochodu podlegającego opodatkowaniu według stawki podstawowej tak jak
dla osoby niepłacącej zaliczek w systemie PAYE oraz ulg podatkowych
dostępnych w wyższej stawce podatkowej.
Podatek jest liczony od dochodu brutto, po odliczeniu składek
emerytalnych i zdrowotnych, jeśli są odprowadzane. Należny podatek jest
pomniejszany o wartość kredytów podatkowych, uzależnionych od sytuacji
osobistej. Podatek jest liczony w rozbiciu na tygodnie od dochodu brutto
i pomniejszony o odpowiednie zwolnienia.
Źródło:
GAZETA PRAWNA NR 112 (1730) 2006-06-09 > Prawo i Życie
|
|
|
|
Wniosek o
zwrot zagranicznego podatku trzeba składać do skutku
Jeśli
irlandzki fiskus nie chce polskiemu podatnikowi zwrócić podatku,
twierdząc, że pracodawca nie zgłosił umowy do urzędu, warto wystąpić z
wnioskiem o zwrot jeszcze raz.
PORADA
Podatnik pracował w Irlandii. Odprowadzał podatki i składki zdrowotne,
na co posiada potwierdzenia od pracodawcy. Teraz wystąpił do
irlandzkiego urzędu skarbowego z wnioskiem o zwrot podatku.
W urzędzie poinformowano podatnika, że nie otrzyma zwrotu podatku, bo
umowa w ogóle nie została zgłoszona przez pracodawcę. Co należy zrobić w
takiej sytuacji?
Michał Zdyb, menedżer podatkowy ABC DATA, wyjaśnił, że większość osób
zatrudnionych w Irlandii płaci podatek dochodowy od osób fizycznych
przez system zwany PAYE (Pay As You Earn) - pracodawca pobiera kwotę
podatku bezpośrednio z wynagrodzenia, po czym odprowadza ją do The
Revenue Commissioners.
- Jeżeli w omawianym przypadku zostały spełnione wszystkie obowiązki
związane z rejestracją pracownika, w szczególności pracownik dostarczył
pracodawcy numer PPS oraz został złożony wniosek o certyfikat podatkowy,
pracodawca był zobowiązany powiadomić urząd skarbowy, że pracownik
rozpoczął u niego pracę oraz był zobowiązany do odprowadzania kwot
podatku potrąconych z wynagrodzenia wypłaconego pracownikowi -
podkreślił Michał Zdyb.
Jednocześnie dodał, że w celu ubiegania się o zwrot podatku należy
przedstawić irlandzkiemu urzędowi skarbowemu odpowiednie dokumenty, w
tym zaświadczenie od pracodawcy wystawione na odpowiednim formularzu
(P45 bądź P60) oraz złożyć w irlandzkim urzędzie skarbowym formularz
P50. Ponieważ formularze P45 oraz P60 mają charakter urzędowy, jest mało
prawdopodobne, aby zawierały nieprawdziwe dane dotyczące kwoty zaliczek
na podatek potrąconych przez irlandzkiego pracodawcę. Pracodawca ponosi
bowiem odpowiedzialność za prawidłowe wypełnienie tych dokumentów.
Jeżeli więc irlandzki urząd skarbowy odmawia zwrotu nadpłaty, twierdząc,
że pracodawca nie wpłacał zaliczek na podatek, to należy jeszcze raz
wystąpić z wnioskiem o zwrot nadpłaty, dołączając do tego wniosku
również payslipy, na których jest wyszczególniona kwota zapłaconego
podatku.
- Można również poprosić byłego pracodawcę o sporządzenie oświadczenia,
że zaliczki na podatek były potrącane oraz dołączyć do niego odpowiednie
wydruki z systemu księgowego pracodawcy, potwierdzające fakt potrącania
podatku oraz dokumenty potwierdzające wpłaty podatku dokonywane przez
irlandzkiego pracodawcę do urzędu skarbowego - radził Michał Zdyb.
Ważne!
Występując o zwrot podatku w Irlandii, należy dołączyć do wniosku o
zwrot wszystkie dokumenty potwierdzające zapłatę podatku
EWA MATYSZEWSKA
Źródło: GAZETA
PRAWNA Poradnik emigranta |
|
Jak ubiegać
się o urlop macierzyński w Irlandii
Od 1 marca
tego roku podstawowy urlop macierzyński w Irlandii wynosi 26 tygodni.
Może zostać przedłużony o kolejne 16 tygodni.
Od marca 2007 r. pracownica w ciąży upoważniona jest do podstawowego,
26-tygodniowego płatnego urlopu macierzyńskiego. Może też wykorzystać
16-tygodniowy bezpłatny urlop dodatkowy. Prawo do urlopu przysługuje
każdej pracującej matce, niezależnie od tego, jak długo pracuje w firmie
i ile godzin tygodniowo. Uprawnienia te wynikają z ustawy Maternity
Protection Act 1994. Najpóźniejszą datą rozpoczęcia urlopu są dwa
tygodnie przed tygodniem, w którym spodziewany jest poród. Urlop może
się skończyć najwcześniej cztery tygodnie po narodzinach dziecka.
Pozostała część urlopu może być wykorzystana wedle uznania matki. Jeżeli
matka spełnia warunki do otrzymywania zasiłku macierzyńskiego, urlop
może rozpocząć nie wcześniej niż 16 tygodni przed końcem tygodnia, w
którym spodziewany jest poród.
Na urlopie zasiłek
Pracodawca nie jest zobowiązany do ponoszenia kosztów w związku z
urlopem macierzyńskim. Jednak w jego trakcie przysługuje zasiłek
macierzyński. Można się o niego ubiegać w Ministerstwie ds. Socjalnych i
Rodzinnych, jeśli matka opłaca w odpowiednim stopniu ubezpieczenie
społeczne PRSI (dotyczy zarówno pracowników, jak i samozatrudnionych).
Stawkę zasiłku oblicza się, dzieląc roczny dochód brutto z całego roku
przez liczbę przepracowanych w tym czasie tygodni. 80 proc. uzyskanej w
ten sposób kwoty wypłaca się matce co tydzień. Minimalna stawka wynosi
207,80 euro, a maksymalna 280 euro. Umowa z pracodawcą może uprawniać
pracownicę do pobierania dodatkowych pieniędzy w czasie trwania urlopu
macierzyńskiego. Może to być na przykład wynagrodzenie miesięczne
pomniejszone o kwotę zasiłku macierzyńskiego. Matka ma również prawo do
dodatkowego urlopu macierzyńskiego (jednak bez zasiłku), który może
trwać 16 tygodni.
Jak się ubiegać
Matka musi poinformować pracodawcę pisemnie o zamiarze wykorzystania
urlopu najpóźniej na cztery tygodnie przed jego rozpoczęciem,
dostarczając też dokument potwierdzający ciążę. Wykorzystując
16-tygodniowy urlop dodatkowy także trzeba poinformować o tym pracodawcę
pisemnie z tym samym minimalnym okresem wyprzedzenia. Informacja o
zamiarze powrotu do pracy powinna dotrzeć do firmy także najpóźniej
cztery tygodnie wcześniej. O zasiłek macierzyński należy ubiegać się co
najmniej sześć tygodni przed spodziewanym terminem narodzin dziecka.
Gwarancje dla matki
Jeśli w wykonywanej pracy występuje jakieś zagrożenie dla zdrowia
pracownicy w ciąży, niedługo po porodzie, lub karmiącej, pracodawca
powinien je usunąć lub zmienić warunki pracy matki. W przypadku gdy nie
jest to możliwe, pracownicy należy się specjalny urlop (health and
safety leave). Podczas pierwszych trzech tygodni tego urlopu pracodawca
ma obowiązek wypłacać matce pełne wynagrodzenie, a następnie możliwe
jest otrzymywania zasiłku (Health and Safety Benefit). W przypadku
narodzin martwego dziecka lub poronienia, które miało miejsce po 24
tygodniu ciąży, matce przysługuje pełny urlop macierzyński.
Matka ma zagwarantowany powrót do pracy po urlopie na to samo stanowisko
i na tych samych warunkach. Jeśli pracodawca nie jest w stanie
zagwarantować tego samego etatu, ma obowiązek zaproponować alternatywne
stanowisko na nie mniej korzystnych warunkach.
Norbert Banasiak
Źródło: GAZETA
PRAWNA Poradnik emigranta
|
|
Ulga
odsetkowa

W Irlandii
przysługuje ulga odsetkowa z tytułu kredytu zaciągniętego na zakup
lokalu mieszkalnego. Jej wysokość uzależniona jest od stanu cywilnego
uprawnionej osoby oraz ustalenia, czy jest to nasz pierwszy zakup.
Ulga odsetkowa w Irlandii przysługuje od udzielonego kredytu
hipotecznego przeznaczonego na zakup lokalu stanowiącego główne miejsce
zamieszkania podatnika. Ulga podatkowa jest udzielana u źródła. Oznacza
to, że ulga ta będzie konsumowana w oprocentowaniu kredytu hipotecznego
i będzie zawarta w miesięcznej spłacie kredytu podatnika. Dlatego nie
zachodzi konieczność wnoszenia o tę ulgę w rocznym zeznaniu podatkowym.
Złożenie wniosku
Podstawą ubiegania się o ulgę przy kredycie hipotecznym jest wypełnienie
formularza TRS1 (Tax Relief At Source). Aby ubiegać się o ulgę podatkową
za lata poprzednie, należy wypełnić formularz TRSP. Jeśli podatnik
dokonuje miesięcznych spłat kredytu hipotecznego i nie otrzymuje ulgi,
to powinien skontaktować się z Wydziałem Ulg Podatkowych (tzw. TRS
section), Wydziałem Głównego Poborcy Podatków, który spowoduje
uskutecznienie ulgi.
Kredytem, który uprawnia do ulgi, jest kredyt hipoteczny przeznaczony
wyłącznie na zakup, remont, rozbudowę lub podniesienie standardu
głównego osobistego miejsca zamieszkania.
Kredyt na zakup nieruchomości w celach inwestycyjnych nie uprawnia do
ulgi. Jeżeli część kredytu hipotecznego jest przeznaczona na inne cele
niż mieszkaniowe, np. zakup samochodu, do uzyskania ulgi uprawnia tylko
część procentowa związana z wydatkami mieszkaniowymi.
Rozliczanie ulgi
Ulga odsetkowa od kredytu hipotecznego jest rozliczana u źródła przez
kredytodawcę. Kredyt hipoteczny zostanie pomniejszony o kwotę ulgi
podatkowej. Możliwe jest także przekazanie równowartości ulgi podatkowej
przez kredytodawcę na konto podatnika. Ulga rozliczana jest w rocznych
limitach uzależnionych od statusu cywilnego podatnika. Zależy też, czy
kupujemy lokal mieszkalny po raz pierwszy, czy jest to kolejna
inwestycja. Wyższe wartości limitów dla osób kupujących po raz pierwszy
dom i mieszkanie mają odniesienie do tego roku podatkowego, w którym
zaciągnięto kredyt hipoteczny oraz dodatkowo przez sześć kolejnych lat.
Podatnik jest uprawniony do otrzymania ulgi w wysokości 20 proc.
odsetek, ale nie więcej niż 20 proc. kwoty górnego limitu.
Utrata prawa
Prawo do ulgi można utracić, gdy dana nieruchomość mieszkaniowa
przestanie być głównym osobistym miejscem zamieszkania. Należy wtedy
powiadomić organy skarbowe (Revenue), aby wyrejestrować kredyt jako
nieuprawniający do ulgi podatkowej lub zmniejszyć część procentową
kredytu uprawniającą do ulgi. W tym celu należy skontaktować się z
organami skarbowymi, dzwoniąc na numer infolinii związanej z tą ulgą
podatkową (tzw. TRS section).
BOGDAN ŚWIĄDER
Źródło: GAZETA
PRAWNA Poradnik emigranta |
|
Ulgi prorodzinne w Irlandii zależą od
sytuacji podatnika
Wysokość ulg prorodzinnych w Irlandii
związana jest z indywidualną sytuacją każdego podatnika. Istnieje ulga
małżeńska, a osoby posiadające dzieci mogą ubiegać się o tzw. kredyt
podatkowy.
RAPORT
W Irlandii występuje wiele prorodzinnych zwolnień, ulg podatkowych oraz
zapomóg, dzięki którym znacznie można zmniejszyć sumę płaconego podatku.
Iwona Boniecka, starszy konsultant w dziale doradztwa podatkowego
PricewaterhouseCoopers wskazała, że kwota, jaką podatnik jest
zobowiązany zapłacić irlandzkiemu fiskusowi, jest uzależniona od:
progu podatkowego (cut-off point): w Irlandii obowiązują dwa progi
podatkowe - 20 proc. dla osób stanu wolnego, których zarobki nie
przekraczają 34 tys. euro oraz 41 proc. dla osób, których dochód jest
wyższy niż 34 tys. euro; w przypadku małżeństw pierwszy próg podatkowy
wynosi 43 tys. euro.
ulg podatkowych (tax credit) nabywanych w roku podatkowym, które można
odliczyć od dochodu i dzięki temu zapłacić niższy podatek. Dodatkowo od
podatku można odliczyć tzw. tax credit, czyli 1760 euro (3520 euro dla
małżeństw).
W Irlandii istnieją także wysokie kwoty wolne od podatku, tj. 5210 euro
dla osoby samotnej oraz 10 420 euro dla małżeństw.
- Kwoty te są zwiększane o 575 euro za każde z dwojga pierwszych dzieci
oraz o 830 euro za trzecie i kolejne dziecko - dodała Iwona Boniecka.
Ulgi przyznawane wstecz
Wszystkie ulgi podatkowe w Irlandii mogą zostać przyznane wstecz.
Zdaniem Joanny Narkiewicz-Tarłowskiej, starszego menedżera, doradcy
podatkowego w PricewaterhouseCoopers, w związku z tym można otrzymać
zwrot nadpłaconego podatku za poprzednie okresy. Są one wykorzystywane
do zmniejszenia podatku naliczonego od wynagrodzenia brutto.
Jednym z instrumentów prorodzinnej polityki fiskalnej w Irlandii są ulgi
podatkowe. Przykładowo podatnikom przysługuje ulga małżeńska -
niezależnie od tego, czy oboje małżonkowie przebywają w Irlandii, czy
też nie.
- Ulga małżeńska ma także zastosowanie w roku podatkowym, w którym
nastąpił rozwód, separacja lub śmierć małżonka. Istnieje kilka sposobów
rozliczenia z tytułu ulgi małżeńskiej - tłumaczyła Joanna
Narkiewicz-Tarłowska.
Dodała też, że dla małżeństw, w których jeden z małżonków zarabia więcej
niż 43 tys. euro rocznie, a drugie mniej, najkorzystniejsze jest
przeniesienie większej ilości dopuszczalnego dochodu na jednego ze
współmałżonków. W przypadku gdy jeden ze współmałżonków nie pracuje,
można przenieść zarówno próg podatkowy, jak i ulgi podatkowe na jednego
z małżonków. Kolejną ulgą jest ulga zdrowotna obejmująca oprócz
podatnika także jego małżonka, dziecko lub osobę spokrewnioną, która
pozostaje na utrzymaniu podatnika.
Zasiłki rodzinne
Z informacji ekspertów PricewaterhouseCoopers wynika, że w przypadku
zatrudnienia jednego z rodziców na terenie Irlandii istnieje możliwość
pobierania zasiłku na dziecko (w wieku do 16 lat bezwarunkowo, a do 19
roku życia pod warunkiem pobierania nauki w pełnym wymiarze). Wysokość
miesięcznego zasiłku rodzinnego w Irlandii wynosi 150 euro na jedno
dziecko i 300 euro na dwójkę dzieci.
W przypadku dochodów rodziny nieprzekraczających minimum socjalnego
przewidzianego irlandzkimi przepisami (na chwilę obecną 465 euro w
przypadku jednego dziecka oraz 510 euro w przypadku dwojga), można
starać się o dodatek rodzinny (Family Income Suplement).
KREDYTY PODATKOWE W IRLANDII
Innymi instrumentami prorodzinnej polityki fiskalnej w Irlandii jest
możliwość ubiegania się o kredyt podatkowy. Mogą go otrzymać osoby
samotnie wychowujące dzieci, jak również pary małżeńskie, w których
jeden z małżonków pracuje w domu, opiekując się jedną lub kilkoma
osobami na utrzymaniu (dzieckiem, osobą powyżej 65 roku życia lub inną
osobą mieszkającą z parą małżeńską), kredyt taki nie przysługuje jednak
po przekroczeniu określonego poziomu dochodów.
Ewa Matyszewska
Źródło: GAZETA
PRAWNA Poradnik emigranta |
Praca w
Irlandii
Obywatele
wszystkich państw Europejskiego Obszaru
Gospodarczego (EOG) mogą przebywać w Irlandii do
trzech miesięcy, bez konieczności dokonywania
jakichkolwiek formalności. Warunkiem jest –
oczywiście – możliwość utrzymania się w oparciu o
własne środki. W tym okresie można poszukiwać pracy,
korzystając także z usług publicznych służb
zatrudnienia.
Obywatele
wszystkich państw EOG, w tym także obywatele nowych
państw członkowskich, mogą podejmować pracę w
Irlandii na takich samych warunkach, jak
Irlandczycy. Aby podjąć pracę nie trzeba legitymować
się także pozwoleniem na pobyt, chociaż jest ono
wymagane przy pobytach przekraczających 3 miesiące.
Zamieszkując w Irlandii należy w lokalnym Biurze
Świadczeń Społecznych (Social Welfare Office)
uzyskać numer PPS (Personal Public Service). Będzie
on niezbędny przy kontaktach z instytucjami
ubezpieczenia społecznego, urzędem skarbowym i w
wielu innych sytuacjach. Przy pobycie
przekraczającym 3 miesiące należy złożyć w Biurze
ds. Imigracji w Dublinie (w innych miejscach kraju -
na policji) wniosek o zezwolenie na pobyt. Należy
dołączyć do niego dokument potwierdzający źródło
utrzymania w Irlandii, czyli np. zaświadczenie o
zatrudnieniu lub potwierdzenie statusu
samozatrudnionego.
ŹRÓDŁA INFORMACJI
|
|