Zwrot podatku z pracy za granicą

reklama

Strona główna

Napisz do nas:

Jak wybrać firmę do rozliczenia podatku?

Zasiłki rodzinne

za granicą

Informacje podatkowe

Zwrot podatku z:

- Wielkiej Brytanii

- Irlandii

- Niemiec

- Holandii

- Belgii

- Szwecji

- Finlandii

- Danii

- Francji

- Hiszpanii

- Portugalii

- Austrii

- Grecji

- Włoch

- Luksemburga

Zaproponuj firmę do zestawienia - wyślij wiadomość na:

Informacje prasowe

Zwrot podatku z Finlandii

Przy zatrudnieniu w Finlandii na okres nieprzekraczający 6 miesięcy pracodawca odprowadza od wynagrodzenia pracownika podatek źródłowy w wysokości 35 proc. Pracownik zobowiązany jest wystąpić do urzędu skarbowego w miejscu zatrudnienia
o wydanie karty podatkowej. Otrzyma przy tej okazji tymczasowy numer PESEL.

W karcie podatkowej wymieniona zostanie kwota 510 euro dla wynagrodzeń wypłacanych w systemie miesięcznym i 17 euro/dzień dla wynagrodzeń wypłacanych w krótszych okresach. Te kwoty są wolne od podatku. Oprócz zaliczki na poczet podatku dochodowego pracodawca odprowadza od wynagrodzenia składki z tytułu ubezpieczenia socjalnego i zdrowotnego (łącznie około 7 proc.), o ile pracownik nie przedstawił zaświadczenia E 101 dokumentującego, że jest ubezpieczony w innym kraju Unii Europejskiej. Fińskie biura podatkowe nie wymagają złożenia zeznania podatkowego.

Przy zatrudnieniu w Finlandii trwającym powyżej 6 miesięcy uzyskiwane dochody podlegają opodatkowaniu w Finlandii bez względu na to, czy pracodawcą jest podmiot fiński, zagraniczny, czy też częściowo obydwaj. Oprócz zaliczek na poczet podatku dochodowego pracodawca odprowadza składki z tytułu ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego (łącznie około 7 proc.), o ile pracownik nie przedstawi zaświadczenia E 101. Pracownik jest zobowiązany do złożenia w Finlandii zeznania podatkowego.

Na podatki pobierane w Finlandii składają się: państwowy progresywny podatek dochodowy, podatek komunalny i podatek kościelny. Wysokość podatku kościelnego zależy od parafii i wynosi od 1 do 2 proc., uiszczają go osoby należące do Kościoła ewangelicko-luterańskiego i prawosławnego. Pozostałe wyznania nie mają prawa pobierania podatku.

Podatnik ma prawo odpisać od podatku dochodowego koszty wynikające z tytułu pozyskiwania dochodów oraz odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania. Jeżeli małżonek i dzieci pozostali w kraju stałego zamieszkania pracownika, odliczyć od podatku można także koszty podróży do rodziny, zwykle najtańszym środkiem transportu.

Pracownik zobowiązany jest złożyć zeznanie podatkowe za okres przepracowany w danym roku kalendarzowym w Finlandii. Termin składania zeznania przypada w maju.
Za pierwszy rok zeznanie składa się w urzędzie podatkowym właściwym
dla miejsca zamieszkania w Finlandii.

W zeznaniu nie trzeba wymieniać dochodów uzyskanych przed podjęciem pracy w Finlandii lub po jej zakończeniu. W urzędzie podatkowym można pobrać formularz zeznania podatkowego i instrukcję w języku angielskim.

Po obliczeniu stosownych podatków urząd podatkowy przesyła podatnikowi ostateczne rozliczenie, z którego wynika, czy podatnik otrzyma zwrot nadpłaconego podatku, czy też będzie musiał dopłacić.

Źródło: GAZETA PRAWNA NR 112 (1730) 2006-06-09 > Prawo i Życie

Jak ubiegać się o zasiłek rodzinny w Finlandii

Ile wynosi zasiłek rodzinny

Wysokość zasiłku rodzinnego w Finlandii rośnie w zależności od wieku dziecka.

Zasiłek rodzinny jest wypłacany w Finlandii na dziecko do 17. roku życia. Jego wysokość uzależniona jest od liczby dzieci uprawnionych do tego świadczenia w gospodarstwie domowym. Rodzic wychowujący dzieci samotnie otrzymuje świadczenie na każde dziecko. Jest ono wypłacane, jeśli rodzic jest stanu wolnego i nie prowadzi gospodarstwa domowego z inną osobą lub jest w separacji.

Zasiłek rodzinny płatny jest od początku miesiąca, w którym dziecko się urodziło lub zostało zaadoptowane. Świadczenie jest wypłacane do końca miesiąca, w którym dziecko kończy 17 lat, opuszcza terytorium Finlandii wraz ze swoim opiekunem lub zaczyna otrzymywać rentę z tytułu inwalidztwa. Minimalny okres, za który wypłacany jest zasiłek, to jeden miesiąc. Świadczenie to nie podlega opodatkowaniu. O zasiłek rodzinny można ubiegać się w tym samym czasie co o dodatek macierzyński lub grant z tytułu adopcji (formularze SV9, LL1).

Urlop opiekuńczy

Rodzicom, którym urodzi się dziecko przysługuje na nie urlop opiekuńczy w niepełnym wymiarze godzin. Zredukowany w ten sposób czas pracy może trwać aż do ukończenia przez dziecko drugiej klasy szkoły podstawowej. Z tytułu mniejszego wymiaru czasu pracy pracownikowi nie przysługuje rekompensata. Żeby skorzystać z takiego urlopu, pracownik musi być zatrudniony u pracodawcy co najmniej sześć miesięcy w roku go poprzedzającym.

Ponadto jedno z rodziców ma prawo wziąć tymczasowy urlop opiekuńczy na maksymalnie cztery dni w celu opieki nad dzieckiem poniżej 10. roku życia, które zachorowało. Pracodawca nie ma obowiązku płacić za nieobecność pracownika w tym czasie w pracy, chyba że strony uzgodnią wcześniej inaczej.

Częściowy i specjalny dodatek

Tak zwany dodatek częściowy przysługuje rodzicom dziecka poniżej trzech lat lub odbywającego pierwszy lub drugi rok w szkole, którzy pracują nie więcej niż 30 godzin tygodniowo. Rodzice dziecka, które objęte jest obowiązkowym wydłużonym systemem nauczania, mają prawo do tego dodatku o rok dłużej. Dodatek opiekuńczy wypłacany jest co miesiąc w wysokości 70 euro. Przychód ten podlega opodatkowaniu. O świadczenie należy się zwrócić do instytutu ubezpieczeń społecznych (Kela), wypełniając formularz WH1.

Specjalny dodatek opiekuńczy przyznawany jest rodzicom, którzy uczestniczą w leczeniu lub rehabilitacji dziecka w szpitalu, ambulatorium, w przypadku ciężkiej choroby dziecka leczonej w domu (w połączeniu z leczeniem w szpitalu lub ambulatorium). Podstawą do otrzymywania tego dodatku jest sytuacja, kiedy rodzic z powodu uczestniczenia w leczeniu dziecka nie może wykonywać swojej pracy i nie otrzymuje żadnej rekompensaty z tego tytułu.

Jeżeli dochód rodzica jest niższy niż podstawa, z której oblicza się stawkę dodatku, wtedy wypłacana jest minimalna stawka gwarantowana w wysokości 15,20 euro. Specjalny dodatek jest generalnie wypłacany za maksymalnie 60 dni w ciągu roku kalendarzowego na jedno dziecko. Jeśli jednak dziecko jest leczone w domu, wtedy okres ten wydłuża się do 90 dni w roku. Do uzyskania tego świadczenia konieczne jest wypełnienie formularza SV89 i dołączenie orzeczenia lekarskiego o stanie zdrowia dziecka na formularzu D (SV10).

NORBERT BANASIAK
Źródło: GAZETA PRAWNA Poradnik emigranta